Introduction
En terre occitane, on déjeune le matin (endejunar), on dîne à midi (dinnar, despertinar) et on soupe le soir (sopar).
L’élément de base du repas rural occitan traditionnel était la soupe, la sopa.
Ethnotexte
Michèle DELBRUEL
née en 1931 à Belmont de Crespin.
Transcription
Occitan
Français
« Manjàvem la sopa, un talhon de lard o de ventresca e pas mai. Un bocin de fromatge se n'aviam, de fromatge de vaca.
De còps que i a, la paura memè sortissiá dos o tres patanons redonds, ambe dos uòus e una ceba.
La paura memè fasiá la sopa cada dos jorns dins l'ola. Metiá un talhon de lard, n'i aviá per dos cada còp. Aquò èra cadun son torn.
Amai disián que sonavan pas dos còps per dinnar : los que i èran, i èran ; los que i èran pas, esperavan al ser. Aquò èra coma aquò. »
De còps que i a, la paura memè sortissiá dos o tres patanons redonds, ambe dos uòus e una ceba.
La paura memè fasiá la sopa cada dos jorns dins l'ola. Metiá un talhon de lard, n'i aviá per dos cada còp. Aquò èra cadun son torn.
Amai disián que sonavan pas dos còps per dinnar : los que i èran, i èran ; los que i èran pas, esperavan al ser. Aquò èra coma aquò. »
Pas de traduction pour le moment.
© Tous droits réservés Institut occitan de l'Aveyron
Localisation
Vous aimerez aussi...
En cours de chargement...