Lo lop e los cabridons

Collecté en 1998 par IOA Sur la Commune de Viviez Voir sur la carte
J'apporte des précisions ou
je demande la traduction >

Introduction

Ce conte est classé AT 123, selon la classification internationale Aarne-Thompson permettant l'indexation des contes populaires par contes-types.

L'histoire se termine bien mais elle contient une morale implicite visant à donner une leçon de prudence aux enfants.

Les formules de fin de conte soulignent l'aspect fictif du récit, ferment l'histoire et ramènent l'auditoire à la réalité.

Son

RAOUL ROUMIGUIÈRE

né en 1905 au Barri Haut de Viviez.

Transcription

Occitan
Français
« Aquò èra una cabra qu’aviá cabridat dins una barraca. Aviá quatre cabridons. Pardí, lo lop se’n envejava. Aviá vist… La cabra, pardí, se mefi(s)ava atanben per çò que disiá :
“Se jamai lo lop dientra, benlèu…”
Alèra, quand sortiá, disiá als cabridons :
“Metètz la cavilheta, que la pòrta siaga bien barrada.”
Alèra pardí z’o fasián. Lor disiá :
“Durbiretz pas que quand vos tornarai dire aital, per çò que, se jamai lo lop veniá, vos manjariá...”
Manca pas, lo lop, pardí, totjorn vilhava, e di(gu)èt :
“Cossí poiriam far per lor far durbir la pòrta ?”
Escotèt la cabra. Coma aviá una voès fòrta, fasiá un entrainament per parlar doçament, el, enfin, un bocin coma la cabra.
Un bon jorn, anèt a la pòrta e di(gu)èt :
“Tiratz la cadaula e la pòrta se durbirà.”
Monses cabridons cre(gu)èron que aquò èra la maire que tornava e duèrbon la pòrta. E mon lop dientra. Èra en tren de los paupar quand la cabra arribèt, que tornava. Di(gu)èt :
“De qué fas aquí ?
– Veniái veire se los aviatz prèstes per çò que ne voliái manjar un !”
La cabra se pensèt :
“Cossí faràs per te desfar d’aquela bèstia ?”
Li di(gu)èt :
“Escota, anèm far caufar de l’ai(g)a e te’n farai tastar un, un cabrit...”
Lo lop èra content. Montèron la pairòla. E d’ai(g)a, pardí, e de fuòc. Los cabridons èran totes amontolats dins un coet, alai, de la cabana...
Quand l’ai(g)a sia(gu)èt plan calda aquí, la cabra li di(gu)èt :
“Te cal agachar, tu qu’as la pata dura, s’es pro calda l’ai(g)a…”
Manca pas, lo lop, pardí, agacha, se quilha e, ambe la pata... La cabra, que vilhava lo moment, passèt darrès e, ambe las banas, rap ! lo buta e lo fotèt dins la pairòla. Bramèt ben mès, ambe las còrnas, lo teniá aquí. Bramava ben, lo lop, mès aquò durèt pas un briu, pardí, se cramèt. E los cabridons, pardí, començavan d’èstre contents.
Alèra pardí, la cabra lor di(gu)èt ben pro :
“Vesètz, avètz dubèrt la pòrta e ara cossí...”
Fa que lo lop sia(gu)èt cramat e la cabra, ambe los cabridons, mangèron lo lop.

E clic-clac, mon conte es acabat ! »

Pas de traduction pour le moment.

© Tous droits réservés Institut occitan de l'Aveyron

Localisation

Vous aimerez aussi...

En cours de chargement...