L'espicièr-cordonièr
Introduction
Dans les villages, de petites épiceries vendaient les denrées de première nécessité, souvent en vrac.
Ethnotexte
Léon CARRIÈRE
né en 1904 au Viala du Tarn.
Transcription
Occitan
Français
« Mon pèra èra espicièr e cordonièr.
Vendiam de chocolat, de cafè, de sucre, de sablon, de peses, de carròtas... I aviá un voiatjur que passava e après lo li menavan d'a Rodés.
Aviam de barricas d’òli de dos cents litres e o metiam dins de bombonas.
Lo cafè, lo crompava verd e lo brutlava.
Lo sucre, lo crompava per de sacs de cinquanta quilòs e los clients ne prenián un quilò o dos quilòs. Aquò èra de sucre pilat. »
Vendiam de chocolat, de cafè, de sucre, de sablon, de peses, de carròtas... I aviá un voiatjur que passava e après lo li menavan d'a Rodés.
Aviam de barricas d’òli de dos cents litres e o metiam dins de bombonas.
Lo cafè, lo crompava verd e lo brutlava.
Lo sucre, lo crompava per de sacs de cinquanta quilòs e los clients ne prenián un quilò o dos quilòs. Aquò èra de sucre pilat. »
Pas de traduction pour le moment.
© Tous droits réservés Institut occitan de l'Aveyron
Localisation
Vous aimerez aussi...
En cours de chargement...