« Parla me, conta me de que soscas grand-paire,
Conta me, parla me de ton país,
E lo grand-paire canturleja son conte,
L’enfant dins sos braces s’es tot acoconit.

Per trobar mon país, cerques pas dins las cartas,
Lo camin per i anar es pas marcat,
Ni per frontièira, i a pas que la musica,
D’una lenga vièlha que se vòl pas calar.

Mon vilatge es aquí a la cima del causse,
Lo solelh de julhet calfa l’adrech,
Per la devesa, i a lo tropèl que paissa,
A l’ombra d’un fraisse, lo pastre es assetat.

Mon ostal es aquí, bastit de gròssas pèiras,
Un clapàs que ten cald val mai qu’un niu,
Lo fuòc de lenha dins lo canton esclaira,
Enfant e grand-paire que se son endormits (bis). »