Les dos aucèls

Collecté en 1979 Sur les Communes de Montézic, St-Symphorien-de-Thénières Voir sur la carte
J'apporte des précisions ou
je demande la traduction >

Introduction

Céline Calvet est née à Paris de parents « bougnats ». Mais c'est en Aveyron, à Raygade, près du village de Montézic, qu'elle a été élevée chez ses grands-parents. Son répertoire, elle le tient de sa grand-mère.

Enregistré le 29 juin 1979 par Jean-Pierre Cassagnes avec l'aide technique du Conservatoire occitan de Toulouse et de l'Office audiovisuel de l'Université de Poitiers.

Publié dans la cassette analogique “Littérature orale de la Viadena, Céline Calvet conte” pour le compte de l'Institut d'études occitanes de la Vienne.

Son

CÉLINE CALVET

née le 21 décembre 1898 à Paris. Originaire de Raygade de Montézic.

Transcription

Occitan
Français
« I aviá una femna, èra viusa e aviá dos enfantons. E per les elevar, s’èra plaçada dins un restaurant e fasiá la cosina.
E arribèt un òme ambe dos enfantons egalament e aquel òme, en rota, aviá trobat quauqu’un que li aviá donat dos aucèls. E li aviá dich :
“Voilà ces dos aucèls. Dels dos enfants, se un manja lo cap de l’aucèl e l’altre lo cur de l’aucèl, un serà papa e l’altre serà rei.”
Alara l’òme arriba e di(gu)èt :
“Es que me poiriatz pas far còire aquelses dos aucèls, aquelses dos aucelons ?”
Alara lo patron di(gu)èt :
“Si ! Si !” E apelèt la bona e li di(gu)èt :
“Ten ! Fasètz còire aquelses dos aucelons !”
E ses enfants, a-n-aquela femna, pardí, vesián còire les dos aucelons :
“Mamà ! Dona-nos ’n un bocin ! Fai-nos les tastar mamà ! Fai-nos les tastar !”
E cossí far per resistar a de gòsses que vos demandan quicòm ?
Di(gu)èt :
“Oui mais voilà, aquò se coneisserà !”
Pièi di(gu)èt :
“A non, ten ! Aquò se coneisserà pas gaire, vau prene lo cur de l’un e lo pichon cap de l’altre ! E aquò se veirà pas !”
E fa(gu)èt manjar lo cap a un e lo cur a l’altre. E, a l’òme li portèron les dos aucèls, les enfants mangèron les dos aucèls mès ni l’un ni l’altre s’apercebèt pas que mancava lo cap ni mai que mancava un cur.
Et bon, la femna contunhèt d’elevar ses gòsses coma podiá… Et puis voilà que quand devenguèron bèlses, en efèt, un devenguèt papa e l’altre devenguèt rei.
E lo bonòme que aviá portat les aucèls a pas jamai compres perque ses enfants èran pas devenguts çò que l’altre li aviá prometut. Per ce que avián pas manjat…, la femna èra tombada a avere lo cur e lo cap que caliá. »

Pas de traduction pour le moment.

© CASSAGNES Jean-Pierre

Photo

Les dos aucèls

CÉLINE CALVET

née le 21 décembre 1898 à Paris. Originaire de Raygade de Montézic.

© CASSAGNES Jean-Pierre

Ethnotexte

CÉLINE CALVET

née le 21 décembre 1898 à Paris. Originaire de Raygade de Montézic.

Transcription

Occitan
Français
« I aviá una femna, èra viusa e aviá dos enfantons. Per les elevar s’èra plaçada dins un restaurant e fasiá la cosina.
Arribèt un òme ambe dos enfantons tanben e aquel òme, en rota, aviá trobat quauqu’un que li aviá donat dos aucèls. Li aviá dich :
“Voilà aquelses dos aucèls. Dels dos enfants, se un manja lo cap de l’aucèl e l’altre lo cur de l’aucèl, un serà papa e l’altre serà rei.”
Alara l’òme arriba e di(gu)èt :
“Es que me poiriatz pas far còire aquelses dos aucelons ?”
Alara lo patron di(gu)èt :
“Si ! Si !” Apelèt la bona e li di(gu)èt :
“Ten ! Fasètz còire aquelses dos aucelons !”
Ses enfants, a-n-aquela femna, pardí, vesián còire les dos aucelons :
“Mamà ! Dona-nos ’n un bocin ! Fai-nos les tastar mamà ! Fai-nos les tastar !”
E cossí far per resistar a de gòsses que vos demandan quicòm ? Di(gu)èt :
“Mès aquò se coneisserà !”
Enfin di(gu)èt :
“A non ten ! Aquò se coneisserà pas gaire, vau prener lo cur de l’un e lo pichon cap de l’altre ! E aquò se veirà pas !”
E fa(gu)èt manjar lo cap a un e lo cur a l’altre. A l’òme li portèron les dos aucèls, les enfants mangèron les dos aucèls mès ni l’un ni l’altre s’apercebèt pas que mancava lo cap ni mai que mancava un cur.
La femna contunhèt d’elevar ses gòsses coma podiá… Quand devenguèron bèlses, en efèt, un devenguèt papa e l’altre devenguèt rei. E lo bonòme que aviá portat les aucèls a pas jamai compres perque ses enfants èran pas devenguts çò que l’altre li aviá prometut. Per ce que la femna èra tombada a avere lo cur e lo cap que caliá. »

Pas de traduction pour le moment.

© CASSAGNES Jean-Pierre

Localisation

Vous aimerez aussi...

En cours de chargement...