La barba

Collecté en 2003 par IOA Sur les Communes de Aguessac, Castelnau Pégayrols, Millau Voir sur la carte
J'apporte des précisions ou
je demande la traduction >

Introduction

Les monologues, en vers ou en prose, étaient souvent récités et recopiés lors des mariages. En retenir un entier est une belle performance.

Son

AMANS MALAVAL

né en 1915 à Castelnau-Pégayrols.

Transcription

Occitan
Français
La barba
« Vos parle de 40 ans o se'n manca pas de gaire.
Ère anat a Milhau, un jorn, per un afaire.
De qué ? M’en sovene pas pus…
M’escusaretz aquí dessús…
Dintrère a cò d’un rasaire,
Un paure vièlh qu’en mème temps fasiá grolièr,
E petaçava un vièlh solièr.
En vegent arribar sa novèla pratica,
Pecaire, vitament, escopi(gu)èt sa chica.
Pièi, agèt de bonas faiçons,
E me di(gu)èt : “Assetatz-vos !”
En m’ofri(gu)ent sa vièlha sèla.
La pega espandissiá sa sentor naturèla.
I aviá sus la paret un trace de miralh.
I vegère quicòm al mièg de ma figura,
Que s’alongava sans mesura.
D’aquel temps, lo vielhon cerquèt son atiralh :
Rasor, pincèl e saboneta.
Aquesta me semblèt pas neta…
E son parfum… a… a… fasiá rafir lo nas…
E pardí, vos imaginatz, en me vegent aquí,
Perdut d’aquela sòrta.
De me jutjar, vos pressatz tròp.
Me caliá far rasar.
L’afaire que tretave, ara ten, me'n sovene,
Tot d’un còp ! Dempièi mièja-ora qu’o cercave !
L’afaire, devinhatz, e ben me maridave…
Aquel jorn a Milhau.
Aquò èra convengut.
E fasiái paur dempièi vint jorns qu’ère barbut.
A tu, june òme aval que de ieu semblas rire !
Aquel jorn, te voldriái te veire !
A-z-un fresque morranèl qu’es gormand de potons,
Ofrir una tòsta de fissors !
Seriás ben reçauput, bota, coma ieu sia(gu)ère…
Al Sanctust’espère, e te trufaràs pas dels vièlhs garçons !
Mès, tornem al pegòt.
Prenguèt la saboneta, i escopi(gu)èt dessús,
I passèt lo pincèl,
E se placèt de biais per me'n fretar la pèl.
Mès ieu, sia(gu)ère pas maseta !
Lo repossère d’un butal en li di(gu)ent :
“O lo grand pòrc ! Aquò’s atal que tus fas la saboneta ?”
Un sorire passèt sus la mina estonada,
Pièi seriós me di(gu)èt : “Pel monde coma cal,
Pels mossurs coma vos qu’avètz pas una barba dura,
Opère d’aquel biais. Pels autres, simplament,
Crache mon escopit tot cald sus la figura e pièi sabone vivament.”
Me fotère lo camp, lo soslèu m’espetava.
Mès d’èstre pas rasat, ère fòl sul moment.
Prèste dejà pel sacrament.
Ma pretenduda m’esperava.
Èra polida coma un sòu,
De maissas de velós, d’uèlhs blus,
Una poatrina facha al torn,
Son bon cur coma un escut tot nòu.
E pièi s’apelava Justina.
Quand me vegèt venir borrut, tot embufat,
Crese(gu)èt qu’ère devengut fat,
E se sauvèt… Encara corrís…
Dempièi, cap de barbièr m’a pas tocat lo morre ! »

Pas de traduction pour le moment.

© Tous droits réservés Institut occitan de l'Aveyron

Localisation

Vous aimerez aussi...

En cours de chargement...